تبليغاتX
وبلاگ اختصاصی سید محمودهاشمی قیری
وبلاگ اختصاصی سید محمودهاشمی قیری

نوشته شده توسط محمود در 16/8/1387 و ساعت 11:28 | - نظر(0) -


(( به جز مدينه ي علم و علي عمراني ))

كجاست   آخر   دنيا  از  آن  چه  مي داني؟                                                 تو   زين  كتاب  معما  بگو  چه  مي  خواني؟

چه هست آخرآن ؟ نقره ، زر،عقيق الماس؟                                              چه رنگ ؟  زرد  ، سفيد است يا كه نعماني؟

نهـايتـي   نبـود   بهــر    عالـــم   امكــان ؟                                                بلي ،                نه ،ساكت و خاموش شو كه در ماني

ببر   تو   مركب  فكرت  به   انتهاي  جهان                                                   خوش است حاصل آن گرچه هست حيراني

من   ضعيف   كجا   و   جهان   تو  در  تو                             فقيــر   جـرعه ي   آبـي   و   تكـه ي   نانـي

تو    راز   دهر   نداني  مگر  پس  از مردن                             كـه   بهــر   مـا   نگشـودنــد    راز    پنهـاني

سر  از  دريچه ي  گيتي  كسي نكرد برون                           بــه   جز   مدينه ي   علم   و   علي   عمراني

چه  به  كه  سر به اطاعت نهي و بنده شوي                                                  كه     اين   بود   ره   وصل   و كمال انساني

نشانه هاي  قيامـت  به  چشـم   جـان  بنگـر                                                 كسي    نماند   و   نماند   در   اين  خُم فاني

مباد  ((هاشمي))   از   راه   پا   به  در بنهي      كه   حاصلـش   نبود   جز   غم   و  پريشاني

فارس ـ شهرستان قیروکارزین ـ شهر قیر ـ خیابان 3 شهید کوچه پیام پلاک 87

دبیر بازنشسته سید محمود هاشمی قیری

تلفن : 4223150  0792

 

نوشته شده توسط محمود در 16/8/1387 و ساعت 11:23 | - نظر(0) -


 ))جشن تكليف ((1

 

خوشبختي آمد صبح در زد گفت عيد است          شد باز در ، خورشيد سر زد گفت عيد است

از روي زيــبــاي افـق پـــرده بر افتــاد           در آسمــان طرحي دگر زد گفت عيد است

ديهـيـم فــرق نــوجـوانـان را به صد ناز            بــا پنـجـه زر ريـز ، زر زد گفت عيد است

امــروز نور افشان شده كوه و در و دشت           تكليـف بـر مـا سر ، مگر زد گفت عيد است

ما بــالغيـــم و جشن تكليف است امروز           شــاخ وجــود ما ثــمـر زد گفت عيد است

شــد بـهره مــا را افتــخار بنــده بودن           اقبــال مــا يكبــاره پـر زد گفت عيد است

((محمود)) گــر چــه نوجواني فصل شادي است

از بهـــر تــو زنــگ خطر زد، گفت عيد است

 

فارس ـ شهرستان قیروکارزین ـ شهر قیر ـ خیابان 3 شهید کوچه پیام پلاک 87

دبیر بازنشسته سید محمود هاشمی قیری

تلفن : 4223150  0792

 

نوشته شده توسط محمود در 16/8/1387 و ساعت 11:09 | - نظر(0) -


( ادامه مطلب )


نوشته شده توسط محمود در 16/8/1387 و ساعت 11:06 | - نظر(0) -


نوشته شده توسط محمود در 16/8/1387 و ساعت 11:01 | - نظر(0) -


(( به جز مدينه ي علم و علي عمراني ))

كجاست   آخر   دنيا  از  آن  چه  مي داني؟                                                 تو   زين  كتاب  معما  بگو  چه  مي  خواني؟

چه هست آخرآن ؟ نقره ، زر،عقيق الماس؟                                              چه رنگ ؟  زرد  ، سفيد است يا كه نعماني؟

نهـايتـي   نبـود   بهــر    عالـــم   امكــان ؟                                                بلي ،                نه ،ساكت و خاموش شو كه در ماني

ببر   تو   مركب  فكرت  به   انتهاي  جهان                                                   خوش است حاصل آن گرچه هست حيراني

من   ضعيف   كجا   و   جهان   تو  در  تو                             فقيــر   جـرعه ي   آبـي   و   تكـه ي   نانـي

تو    راز   دهر   نداني  مگر  پس  از مردن                             كـه   بهــر   مـا   نگشـودنــد    راز    پنهـاني

سر  از  دريچه ي  گيتي  كسي نكرد برون                           بــه   جز   مدينه ي   علم   و   علي   عمراني

چه  به  كه  سر به اطاعت نهي و بنده شوي                                                  كه     اين   بود   ره   وصل   و كمال انساني

نشانه هاي  قيامـت  به  چشـم   جـان  بنگـر                                                 كسي    نماند   و   نماند   در   اين  خُم فاني

مباد  ((هاشمي))   از   راه   پا   به  در بنهي                              كه   حاصلـش   نبود   جز   غم   و  پريشاني

فارس ـ شهرستان قیروکارزین ـ شهر قیر ـ خیابان 3 شهید کوچه پیام پلاک 87

دبیر بازنشسته سید محمود هاشمی قیری

تلفن : 4223150  0792

 

نوشته شده توسط محمود در 16/8/1387 و ساعت 10:59 | - نظر(0) -


نوشته شده توسط محمود در 16/8/1387 و ساعت 10:49 | - نظر(0) -


 (( يك تير ساحر كش فقط مانده است باقي ))

 

ديگر چـه مـي خـواهـي بـدانـي اي برادر؟               هرگــز نمـي دانـي نخواهي كرد باور

هرگز نمـي دانـي، بداني حاصلش چيست؟               بيرون شد از دست من و تو كار يكسر

در پهنه ي گيتــي صـداي زوزه ي گـرگ               كـر كـرده عالم را تو بودي ز ابتدا كَر

طوفان تـاريكي جهـــان را در نــــورديد               از باغ نوروزي بسـي گـل گشت پرپر

در كشتزار گنـــــدم ما آتـــش افـــتاد              جان را ز تن بيرون نمود انديشه از سر

روي ستم چــشم زمـين را خيــــره كرده             بوي عُفِن گم كرده عطر مشك و عنبر

يك كوزه ي سـالم دگـر باقـــــي نمـانده             تا تشنه اي از آب آن لـب را كنـد تر

يك تير ساحر كُش  فقط مـانده است باقي             يا رب سيــاهي را بـزن با آن يكي سر

كــي صـوت بلبـل گوشــها را مـي نوازد             آسوده كــي مـا مي شويم از عرعر خر

((محمود)) دل خــوش دار درمانگر بيايد             روزي شود خــالي زميـن از قــوم بُربُر

فارس ـ شهرستان قیروکارزین ـ شهر قیر ـ خیابان 3 شهید کوچه پیام پلاک 87

دبیر بازنشسته سید محمود هاشمی قیری

تلفن : 4223150  0792

 

نوشته شده توسط محمود در 16/8/1387 و ساعت 10:47 | - نظر(0) -


(( به مناسبت كنگره بزرگداشت شهيد دستغيب ))

 

آن عالمي كه خوش دل و پــرهيزگار بود              چون مشعلي بـه باديه در شـام تار بود

آن بوستان كه جان به تن مـرده مي دميد              شاخـش هميشه پر ز گـل بي شمار بود

مومن نفس ز عطر خوشش تـازه مي نمود              در چشم تنگ زشت ريا هـمچو خار بود

در آسمــان مـوعظــه اش پـر كشيدگان              صدها هزار قمري و كبــك و هُزار بود

در اشتيــاق روي مُلـِك آن مُلـَـك روش             چون آبخيـزِ بـــر سرِ يـم بـي قرار بود

عبدالحســين ، سيــد دلـداده ، دستـغيب             يادش بخيـر او كـــه چـه نيكو تبار بود

دستِ پليدِ پســتِ نفــاق از ســر ستــم             آن را نشــانه رفـت كه بس با وقار بود

لبيــك گفـت و شهــد شهادت كشيد سر            شد همنشين دوسـت كه خواهان يار بود

او پرده هاي تار جهـــان پـاره كرد و رفت           در هالـه هـاي نــور كه نورش شعار بود

بر اوج عـــرش نــام شهــيدان نوشته اند           شاهد هميشــه نــام خوشش افتخار بود

جانبــازي شهيــد بـــه ميدانِ پاك عشق           آن را كه بـود عقــل و بصــر اعتبار بود

(( محمود )) كاين غزل بسرود از صفاي دل           چشــمش همــاره بــر كرم كردگار بود

 

فارس ـ شهرستان قیروکارزین ـ شهر قیر ـ خیابان 3 شهید کوچه پیام پلاک 87

دبیر بازنشسته سید محمود هاشمی قیری

تلفن : 4223150  0792

 

نوشته شده توسط محمود در 16/8/1387 و ساعت 10:45 | - نظر(0) -


شهيدان و سالارشان ياد باد

(مثنوي رديف دار)

 

چو خورشيد رخشــــنده خاموش شد            جـهان در عزايـش سيــه پــوش شـــد

ملك زانــوي غصه در بــر گـــرفت            فلــك نـوحــه و شيــون از سـر گرفت

خزان باغ گل يكســـره زرد كــــرد            گلستــان ســراســر پـــر از درد كـرد

هزار از غمش جامه را چــــاك كرد             بــر و روي بـا اشــك نمنــاك كـــرد

بلا بر سـر كوه و هـامـون نشســـت             افـق تــا افــق روي در خــون نشسـت

هوا گريه كـرد و زميـن گِـل گــرفت             و گـل تا بنــا گــوش محمـل گـــرفت

شهيـدان و سالارشـــــان يـــاد كن             دمــي يــاد از سعي فــرهــاد كــــن

از آن پيشوا كو تن و جـــان بسوخت            خودش را چو شمع فروزان بســوخـــت

شـب تــار را بهــر مـــا روز كــرد           درخـشيـــد و هــر روز نــوروز كـــرد

از آنهــا كه از عشــق مفتون شــدند           شــنـاور بـه دريـاي پـــر خــون شدند

پيــام شهـيدان تو خواني كه چيســت          بــه مـا مژدگاني تو دانــي كه چيـست ؟

بشــارت كه ترس و غم از مـا بـرفت          غم هــــر زياد و كــم از مــا بــــرفت

و بــــر ما به جز لطف و رحمت نماند          دگـــر ذره اي رنــــج و زحــمت نماند

             چه خـوش كــاروان شـــهيدان برفت          سبــك همچــو ابـــــر بهــاران برفت

به راهـــي كه پــر گوهـر و عنبر است          ره احمــد و ســـاقـــي كوثــــر است

در آن ره كــــه هـــر روز پيكـار بود          كه ريــــزنــد از نـــور پــي ، كار بود

ولي همچنــان ما  خجـل مــــانده ايم          دريغــــا كه در آب و گــــل مانده ايم

بيـــا تـا بـــر آن پــي بنـــاها كنيم          بناهـــاي سـتــوار بــر پـــا كنيــــــم

بنــا خــوش كه خـشتش بود دوستي           زميــن خـوش كه كشتش بود دوســـتي

دلــي ((هاشمي)) از غــم آزاد كـــن

بــدان خــانه ديــگر آبــــــاد كن

 

فارس ـ شهرستان قیروکارزین ـ شهر قیر ـ خیابان 3 شهید کوچه پیام پلاک 87

دبیر بازنشسته سید محمود هاشمی قیری

تلفن : 4223150  0792

 

نوشته شده توسط محمود در 16/8/1387 و ساعت 10:44 | - نظر(0) -


(( سعد بن معاذ انصاري ))

سعــد انصــاري  شنيدي  چون  كه مرد      با   چه   اكرامي  نبي  خاكش  سپرد

كــرد    پيغـمبــر   زيــادش   احتـــرام       بود چون ز اصحاب خوب آن همام

مادرش   را   آن   سبــب   مغرور  كرد         فكر   او  را   از   حقيقت  دور  كرد

بــرد  ماتـم  را  ز  يــاد  و گشـت  شاد                                گفت  :   بُهً ،  جنت  گوارا بر تو باد

گفت  پيغمبر : چـرا  حكـم  اين  چنين                                مي كني   بر   مالك   حق   مبين  ؟

از   چنيــن   گفتـار  خود   را  بـاز  دار                                  هست   فرزندت  كنون  اندر   فشار

ديد   هر   كس   خويشتن  را  رو به رو        با تعارض ، زان ، به حيرت شد فرو

چون كه آن اكرام و اين حرف آشكار       بود   نــزد   حـاضران    نا  سـازگار

عاقبــت   در   حـل   آن   راز   نهــان                                  جملگــي   ديدند   خود  را   ناتوان

حل    آن   را  ،    از   پيمبر  خواستند                                     از    رســول  حـي   داور   خواستند

گفت  پيغمبر  :  كه او با اهل  خويش                                  خلق   بد  ،  نا مهرباني ، داشت پيش

پس (( فَمُنً يُعًمُل ))  ز گفتار  رسول                                    شد  نتيجه ،  هان !  به جان بنما قبول

گم   نگردت   نيك   و  بد  نزد خدا                                    هر  يكي  در   جاي  خود  دارد جزا

جز بدي ، كزآن كني توبه ي نصوح                                   تا تو را گردد  ز  عصيان پاك روح

تا   بود   راضي  ز  تو   حق  در معاد                                       نيز  تو   باشي   از   او خشنود و شاد

خلق خوش((محمود))خلق انبياست                                     هر كه خلق خوش ندارد در بلاست

فارس ـ شهرستان قیروکارزین ـ شهر قیر ـ خیابان 3 شهید کوچه پیام پلاک 87

دبیر بازنشسته سید محمود هاشمی قیری

تلفن : 4223150  0792

 

نوشته شده توسط محمود در 16/8/1387 و ساعت 10:27 | - نظر(0) -


(( مختصري از داستان طالوت و جالوت ))

 

بعد   موسي   بر     بني   اسرائيل   كام                                   تلخ   شد    از   حاكمي   جالوت   نام

كز   ديار  و   شهرشـان   آواره   كـرد                                 جملگي   را   از   جفا    بيچاره    كرد

خواستنــد   آخـر  چو  گرديدند   زار                                  چاره ي    كار   از   رســول   روزگار

كي    رسولا  رهبــري   را   بر   گزين                                 بهر   جنگي   بي   امان   با   اين  لعين

كرد    پيغمبر   چو  طالـوت   انتخـاب                                  از   قبـول   جنـگ   كـردند   اجتناب

كاندرين  ،  ما  خود  از  او  لايق تريم                                 كز   نــژاد   و   مال   از   او    برتريم

گفـت   پيغمبــر  خـدا  ،   طـالوت  را                                 برگزيده  ،   كار  حق  باشد   به   جا

برتـري   در   انتسـاب  و   مال   نيست              اين روش جز  شيوه ي جهال  نيست

حق   به   علم   و  جسم  دادش برتري          لازم   آمد   از    شما   فرمان    بري

نيز  صندوقــي   كـه   از   عهد   قديم                                  يادگاري    بـد   ز   موســاي   كليم

آن   كه   آرامــش   بـدو   مي يافتيد                                    كار   دشمن     يكسره   مي  ساختيد

آن   كه   بر   دوش   ملائك  بار  بود                                   اندر  آن   الواحي   از  آن  يار   بود

آن  كه  موسي  دست  هارونش سپرد                                   دشمن  از دست  شما بگرفت و برد

حال   بر  گردانده   با     نيروي   غيب                                 تا ، زدايد ، از شما  هر شك و ريب

داد   آن  را  آيــت   ملكـش   قـــرار                                  مؤمنيـن   را    مايه ي   عز   و   وقار

نيست  ديگر  بيش از اين جاي درنگ                                 بايد   از    خود   دور  گردانيد ننگ

لاجرم  اسباب   جنـگ   آمــاده   شد                                   قوم   را    فـرمان    رفتن   داده   شد

همچنان   رفتنــد   تـا   در   بين    راه                                     بر   سر   رودي    فرود   آمد    سپاه

هر   كسي  از  خستگي  بي  تاب بود                                     تشنه    بهر    جرعه اي   از  آب بود

گفتشان   طالوت   مي خواهـد  خـدا                                   امتحاني    گيرد    اكنون    از    شما

بگذريــد   از   خـوردن   آب   روان                                    يا   كه  يك جرعه فقط نوشيد ازآن

لاجرم   هر  كس  كه  پر  نوشيد آب                                    باز   گرديد   و  نماندش صبر و تاب

بازگرديدنــد  از   رفتـن   بـه   جنگ                                   بهره ي   آنها   نشد  جز  عار و ننگ

اندكي   ماندنـد    باقـي    بهـر   رزم                                    عزم   خود  را  جملگي  كردند جزم

هر دو لشكر چون مقابل صف كشيد                                   جبهه ي   حق   كثرت   باطل   بديد

عده اي   گفتند   اكنون  رو  به   رو                                     چون   توان   شد   با   كثيري   از  عدو ؟

ديگران   كانها   به   ايمان سخت تر                                    مردمـي   بودنــد   بــس   خوشبخت  تر

بودشــان   اميــد   در   جمع   هْدي                                      رزقشــان     گــردد    مـلاقــات   خــدا

آيـه ي (( كَمً مِنً فِئَه )) دادند ســر                                       ايستــــادنــد    از   بــراي   دفـــع   شــر

نوجـواني   بــود   انــدر   مؤمنين                                          خوش   صدا  ،   رزم  آور  و  اهـل يقين

آن   كه   نام  نيك  او  داوود  بود                                         داد   علـم    و    حكمتش   رب    ودود

در فلاخن بي امان سنگي گذاشت                                        سنگ    بر    پيشـاني    جالوت   كاشت

كشته شد جالوت و  لشكر بي قرار                                       پــاي    بنهـادنــــد   در     راه      فــرار

داستاني  عبرت  آميز  از حق است                                        ((زَهُقُ الباطِل))پس از((جاءَالحق))است

((هاشمي))  با  راستان همراه باشد                                         همنشيــن   مــــــــردم   آگــاه   بـــاش

 

فارس ـ شهرستان قیروکارزین ـ شهر قیر ـ خیابان 3 شهید کوچه پیام پلاک 87

دبیر بازنشسته سید محمود هاشمی قیری

تلفن : 4223150  0792

 

نوشته شده توسط محمود در 16/8/1387 و ساعت 10:27 | - نظر(0) -


 

«مرگ آفتاب»

چه سان توان به رشته زد كلام در رثاي تو                         مگر توان كه پا نهاد جاي پاك پـاي تــو

قلم چگونه طي كند رهي كه رفته روح تو                         زبــان چگونه تاختن بيــارد از بـراي تــو

مگر كه بود كر تمام گوشها در آن زمــان                          كه بشنوند نغمه هاي نـــاز را ،زنـــاي تــو

مگر كه پرده بودروي چشم زشت جاهلان                          كه بنگـــرند روشني روي با صفـــاي تــو

دل سليـــم مي تپد چــــرا نبود آن زمـــان                         كه دردخويش بسترد به داروي شفـاي تــو

برادر و وصيّ و درب شـهر علـــم مصطفي                         كه افتخــار مي نمود احمـد از ولـــاي تــو

كجاشناخت كس به جز خدا و خاتم رسل                          وجود خوش خصال بي مثـال كيمــاي تــو

چه ننگهاكه بارشدبه مغرضان كه ازغـرض                          نخـــــواستند بشنوندصوت دلــربـــاي تــو

شكافتند قاسطيــن و ناكثيــن و مارقيـــــن                          ز كينه مشــركان كــور، تارك طـلاي تــو

به سوگ تو نشسته ايم اي امير مؤمنـــــان                          ترازوي عدالتي كه خــالي اسـت جاي تـــو

شدند خصم هم همه زمينيان از آن زمــان                           كه گشت گم صداي جانفـزاي آشناي تـــو

سعادتي كه وصف آن تـوان ندارد آدمي                            نصيب گشت هركه راكه كردجان فداي تــو

غبار غـم به سر زدند جمله اهل آسمــان                                             شدي چواي عزيز حق زدست در عزاي تـــو

چه كردمرگ آفتــــاب با زمين زندگي                                             چگونه سر كشد گلي زخاك در خفاي تـــو

خزان چگونه زرد كردبرگ سبــز آرزو                                             شدي وشب پره كشيــد بـــال درقفــاي تـــو

هميشه «هاشمي» نداي ياعلــي مدد زنـد                                              قضـاي حاجت همه بخــواهد ازخــداي تـــو

ماه 1384 برابر با رمضان 1426

فارس ـ شهرستان قیروکارزین ـ شهر قیر ـ خیابان 3 شهید کوچه پیام پلاک 87

دبیر بازنشسته سید محمود هاشمی قیری

تلفن : 4223150  0792

 

نوشته شده توسط محمود در 4/8/1387 و ساعت 10:46 | - نظر(0) -


 

«مرگ آفتاب»

چه سان توان به رشته زد كلام در رثاي تو                         مگر توان كه پا نهاد جاي پاك پـاي تــو

قلم چگونه طي كند رهي كه رفته روح تو                         زبــان چگونه تاختن بيــارد از بـراي تــو

مگر كه بود كر تمام گوشها در آن زمــان                          كه بشنوند نغمه هاي نـــاز را ،زنـــاي تــو

مگر كه پرده بودروي چشم زشت جاهلان                          كه بنگـــرند روشني روي با صفـــاي تــو

دل سليـــم مي تپد چــــرا نبود آن زمـــان                         كه دردخويش بسترد به داروي شفـاي تــو

برادر و وصيّ و درب شـهر علـــم مصطفي                         كه افتخــار مي نمود احمـد از ولـــاي تــو

كجاشناخت كس به جز خدا و خاتم رسل                          وجود خوش خصال بي مثـال كيمــاي تــو

چه ننگهاكه بارشدبه مغرضان كه ازغـرض                          نخـــــواستند بشنوندصوت دلــربـــاي تــو

شكافتند قاسطيــن و ناكثيــن و مارقيـــــن                          ز كينه مشــركان كــور، تارك طـلاي تــو

به سوگ تو نشسته ايم اي امير مؤمنـــــان                          ترازوي عدالتي كه خــالي اسـت جاي تـــو

شدند خصم هم همه زمينيان از آن زمــان                           كه گشت گم صداي جانفـزاي آشناي تـــو

سعادتي كه وصف آن تـوان ندارد آدمي                            نصيب گشت هركه راكه كردجان فداي تــو

غبار غـم به سر زدند جمله اهل آسمــان                                             شدي چواي عزيز حق زدست در عزاي تـــو

چه كردمرگ آفتــــاب با زمين زندگي                                             چگونه سر كشد گلي زخاك در خفاي تـــو

خزان چگونه زرد كردبرگ سبــز آرزو                                             شدي وشب پره كشيــد بـــال درقفــاي تـــو

هميشه «هاشمي» نداي ياعلــي مدد زنـد                                              قضـاي حاجت همه بخــواهد ازخــداي تـــو

ماه 1384 برابر با رمضان 1426

فارس ـ شهرستان قیروکارزین ـ شهر قیر ـ خیابان 3 شهید کوچه پیام پلاک 87

دبیر بازنشسته سید محمود هاشمی قیری

تلفن : 4223150  0792

 

نوشته شده توسط محمود در 4/8/1387 و ساعت 10:34 | - نظر(0) -


به مناسبت ميلاد امام علي ( ع)

چه مي داني چگونه دفع شر شـــد        بساط زشـت تـــاريكي دگر شد

چه سان برخاست برق از معدن در        درون جــان گيـتي كــارگر شد

ستمكـــار سيــه روي سيــه دل         چو ديدش بي پناه و دربه در شد

ز بـــارانش لـب خشك زمـــانه         تر و شاداب و هر دم تازه تـر شد

بدي بگريخت ره هموار گرديـــد          خرامان خوبي از آن ره گـذر شد

گلوي جغد نامــحرم گــره خورد          هـزار از شــاخه گـلزار بــر شـد

كبــوتـر عازم پـرواز گـــــرديد          چو كركس بي سروبي بال وپرشد

گل و بلبـل به هـم تبـريك گفتند          درخت باغ ، شاخش پر ثمر شد

در آمــد تــا بتابـد نـور خود را           همي نزديك و هي نزديكتر شد

به كعبه چون كه شدنزديك ،ديوار           شكافي خورد و آن ديوار درشد

درون خانه چــون شد خـانه از نو           مسطح،بي ترك،همچون سپر شد

كنار فاطـمه نــاگــاه مـــاهــي            نه ، خورشيدي زنوك قله برشد

دوباره باز شـــد ديـــوار خــانه           علي همراهش از خانه به در شد

برون چـون آفتاب از كعبه گرديد            درخـت پــاكبــازي بـارور شد

تباهــي رفـت و دادش جانشين شد           چو ميـدان دار ، شيـر دادگر شد

قـد پســـتـي خميـد از پـا درآمد            مـروت مـايـه هـر پيشه ور شد

دليري ، مهربانــي ، علـم و انصـاف           سخاوت ، بندگي ، نيكي ، هنر شد

مبارك روز ميـلادش كه كــاريش            فــزون از كوشش جن و بشر شد

نبـي از چــاه تنهـايــي بـر آمــد             ز كافر چشم كور و گوش كر شد

علـي عشـق و علي شاه و علي شور             علي درجمع مـردان نــامور شد

علــي علـم و علي حلم و علي جود            علي شيري كه برشرحمله ور شد

علـي دامـاد و ابــن عــم احــمد             علي بيزار از هـر خيـره سـر شد

علــي زهـرا ،بـرآمـد از دو دريـا             ده و يك در ديـگــر مسـتقر شد

تماشاگاه ســـبز علــم و ايمــان             ز چار و ده بهشـــتي پر ز فر شد

رجب از روي او فرخنده گرديــد            همه روزش مبارك سر به سر شد

فداي خاك پايش ((هاشمي )) باد            كـه خــاك پـاي او برتر ز زر شد

فارس ـ شهرستان قیروکارزین ـ شهر قیر ـ خیابان 3 شهید کوچه پیام پلاک 87

دبیر بازنشسته سید محمود هاشمی قیری

تلفن : 4223150  0792

 

((غدير))

مي خــواســت تا  زند همه جا عنبر                         خــوش بـو كنــد نسيــم بـه بحر و بر

يــك جـر عه از  شراب, مي عرفان                          هـــر كــس بـريزدش به دل ســـاغر

تــا مست گردد و  برود از هــوش                           از مســتـي مــي و زبــــر دلـبـــــر

زيـــرا رسـيـــده بـود خبر از  هو                           تـــا شهـــــر علـــم بــاز نمـــايـدد

دستــور  بــود  زود  بگــو  بشتـاب                           ابــلاغ كــــن هـمـــان سخـن داور

پيـغـــام را اگـــرنكنـي ابــــلاغ                            پيچـــانــده اي ز حكـم خـدايت سر

وحي از خدا چه كس به نبـي آورد                            جبـــريـل بــود پيـــك پيـــام آور

از آسـمـان زســاحت نـــور نــور                            آورد زود بـــــازدن يــــــك پــر

گفتـا علـــي بـه جاي خودت بنشان                           زيــرا كـــه اوسـت از همه كس بهتر

در بــاز گشــت از سـفر حـــج بود                           آن آخــريـــن زيــارت پيغـــــمبر

دسـتــور داد نـــــادرة گيــتـــي                           تـــا گـــرد او زننـد همــه چنبـــر

گـــرديـــد از جهــاز شتــر حاضر                          انـــــدر غــــدير, خوب, يكي مبنر

احمــد بر آن برفت و علي راخواند                          بگـرفـــت شـــاه ,شيـــر خدا در بر

اول بگـفــت حـمــد و ثنـا حق را                          آنگــــاه گفـــت بــس سخـن پر بر

و انـگــه ز مـردمــان همگي پرسيد                          از مــؤ نيـــن بـه خـود كه بود بر تر

گفتند ايـن خــدا و نـبـــــي داند                          گفــتـــا منـــم ز جملـــه شما يكسر

دسـت عـلــي  ، نبـي بگرفت آنسان                           بــالا ببـــرد تـــا كه ببـينـد هـــر

كــس انــدرآن ديـــار غــدير خم                           چــون حـرف بود در خط يك دف

گفـتــا هــر آنـكـه راهــبرش بودم                           هـمچــون خـودم علي بودش رهبر

آنگــاه دســت را بـه دعــا بر داشت                          تـا يـــار او خــدا بـــودش يـــاور

يارب تـو بـاش دشمـن هـر كس كو                          دشـــمن شـود به حجت حق حيدر

فــرمـود آنـكـه بـا خـبرش ســـازيد                         حاضـر هـر آنكه  نيست در اين محضر

آنـگــاه تهــنيـــت همــگـي گفتند                          بر آنـكـه بــود خــادم او قـنبـــــر

بــي شـك هر آنكه رو، زِ علي گردانْد                         او كـافــر اسـت و دور ز هـــر باور

زآنــان كــه كـــج شــدند بسي آدم                        كــج رفـت و دامـنش بگرفت اخگر

بگــذشــت , هشـت و ده زمـه ذالحج                         عيــد اسـت روز عيــد گـــل احمر

شـــادي كـــن و بـريـز به هر سو گل                        كـن از گـلاب گيســوي يــاران تر

سـر مسـت روي مـــاه تـــو شـد شيعه                         گيــرد قــدح زدسـت تـو از كوثر

(( محمود)) را امـيـــد كـه گيري دست                       دورش كنـي بلطـف خـودت از شر

فارس ـ شهرستان قیروکارزین ـ شهر قیر ـ خیابان 3 شهید کوچه پیام پلاک 87

دبیر بازنشسته سید محمود هاشمی قیری

تلفن : 4223150  0792

 

نوشته شده توسط محمود در 4/8/1387 و ساعت 10:33 | - نظر(0) -


 (( اي خدا ))

اي  خدا  كن  به  گدايت  كمكي                  كش به  اين خانه ي ما  هم سركي

استكان   سر   ما   خـورده   زمين              چسب  كن هر  چه كه  دارد تركي

نان   مــا   را   كه   نـدارد     مزه               كمكـي   پـاش   به   جانش  نمكي

آب   عمرم  كه  رود  هرز مدام                    مگــذارش   به   سـر   آيـد   الكي

جان   بي   درد   مرا    درد  بده                   بگــذارش   بگـــزد   نيش  ككي

((هاشمي))  را  ز  بلا  دار نگاه                    كه   نداديش  جز  اين  تن يدكي

پنج شنبه شب 20/12/83

فارس ـ شهرستان قیروکارزین ـ شهر قیر ـ خیابان 3 شهید کوچه پیام پلاک 87

دبیر بازنشسته سید محمود هاشمی قیری

تلفن : 4223150  0792

((عيد مبعث1))

 

حق خواست سياهي رودونوربــرآيـد                عـمرشـب ديــجورسـتمـگربه سرآيد

برچهره ي زيباي فـلك خدشـه نـيفتد                چـشـم حســدفتنه زحـدقه به درآيـد

خـفـاش خـزدتـابـه ابـدپـرنـگـشايـد                 پـروانـه شـتـابـنـده به گـردقــمرآيد

رنـگ رخ مـجـنون نـپرد از غم دوري                هـجـران سـرپيـكـان قــضابرجگرآيد

باران گـهـربـرجـسـدخـاك بـبـــارد                تــازنـده شودمرده وروحش به بر آيد

دلسـوختـگـان آب شـفـا چـاره بسـازد               پــرســوخـتگان دركفشان بال وپرآيد

رسـتـن زبـلادردوجـهـان بـهـره نمايد               ازخــوان كــرم روزي مـابس ثمرآيد

زان جامه ي صدلايه ي  شب رابدرانيد                شب رخت چوبربست صداي سحر آيد

بـه به چه عجب!ماه رجب!نورفشان شد                لـب واچـو كنـدنـورنـداي ظـفـرآيد

يـعني كـه بــرانگيخت محمدبه رسالت               بــرتارك اوخـتـم نـبـوت هـنـرآيـد

قـرآن كـه بـودمــعجـزجـاويدپـيمـبر               هــر روزدرش بـيـش زروزد گـرآيــد

زان روزكـه افسارهـدايت به كف آورد              ازنــورنــبــي عطــرعـلي مشك ترآيد

«محمود»بدان هرعـمـل نيك به محشر              بـامــهــرنــبــي حـب علي كارگرآيد

هركس كه رهـاكـشتـي اولادعلي كرد              هــرگـزنتــوانـدكـه زگـرداب درآيـد

 

 

فارس ـ شهرستان قیروکارزین ـ شهر قیر ـ خیابان 3 شهید کوچه پیام پلاک 87

دبیر بازنشسته سید محمود هاشمی قیری

تلفن : 4223150  0792

 

 

( ادامه مطلب )


نوشته شده توسط محمود در 4/8/1387 و ساعت 10:18 | - نظر(1) -


فداي چشم سياه تو

                                                                                

فــداي چشـم سيــاه تـو تـار وپـود وجـودم        كه چشــم مسـت تو پيـوند داده تـارم و پودم

بـه  خفتــگان  عــدم نـور روي ماه تو سر زد         وگرنه كـي به چه معني؟كـجاچـه بـود؟نبود م

نبـود غـرش شـيران ، نبـــود صـوت قنــاري        تــو خـواسـتي كـه درآيـد صداوناله ي رودم

جهان زبهر تـو يـكسـركنـد ركـوع ودرافتــد         بـه سـجده ، حل معما تحـير است ! چه سودم ؟!

چگونه طيـر تفـكر بـه گـرد روي تـو گــردد         كـه نـيـست بهر تو حدي ، برآيد آتش و دودم

بگوي حرف خودت«هاشمي»در اين خط آخر        مـن اين غزل نسرودم به جز كه مست تو بودم

 

 

فارس ـ شهرستان قیروکارزین ـ شهر قیر ـ خیابان 3 شهید کوچه پیام پلاک 87

دبیر بازنشسته سید محمود هاشمی قیری

تلفن : 4223150  0792

 

( ادامه مطلب )


نوشته شده توسط محمود در 3/8/1387 و ساعت 08:56 | - نظر(0) -


«اي زتو»

اي زتـوخـنـدان لـب خندان يار             مسـتـي  فـنـجـان  نگـاه   نـگــار

تيـزي ابـروي كــمــان  ابـروان              عـطرخوش گـيسـوي عنبرفـشـان

اي نـگــه شـرم حـيـاپيـشـگــان              نــالـه مـظلــوم سـتم  ديـدگـان

اي رخ رخشنده ي سيمين تگرگ              شبنـم  لغـزنـده بـه  پهناي بــرگ

چهره ي گل جوشش مل رقص باد            بـادبــه حـكـم تـوروان دربـــلاد

اي زتـوامــواج دمــادم به مــوج           گـه بـه فرورفـتن وگه روبـــه اوج

تـابـش خـورشــيـدبـه رخـسارآب           كوه غم ازغمزه ي چشـمت مـذاب

بـرق جـهـان غـرش تـنـدرتــوئـي           ابـرپــرازلــؤلــؤوگـوهرتــوئـي

سـيل به دشت است به حكمت روان           اي زتــوانـديـشـه وجـسـم وروان

اي زتـوهـرذره بـه جـوش وخروش           عالم امـكان هـمـه درجنب وجوش

اي قـلـم صـنـع تـوخـلـق آفـريـن          كـي سـزدت جززخـودت آفريـن

گــردش افــلاك بــه چـوگـان تو           نـشـوگـل ازخـاك به فـرمـان تو

اي همـه مـحـتــاج به درمــان تــو          اي همه مـهمان به سـرخـوان تـو

اي  زتــوروشــن دل روشــن روان          از تـوروان  آب  بـه  جـوي  روان

اي زتــوامــوات بـه پـا خــاســتـه            ســيــم رخـان چهرخـودآراسـته

اي ملك ومــالــك هــردوجــهـان           خالق جـان صـاحـب كـان مهربان

اي ازلــي صـاحـب لـطــف قـديـم            اي ابدي ظـاهـروبــاطـن حكـيم

بــارمـنــه فـــوق تــوانــم به دوش           كـارمـده دست من اي عيب پوش

دسـت بگـيـرم كــه شـدم من زدست           هركـه رهايـش بـنمـودي نـرست

وامــنــهـم تــانــشــوم خــواروزار            ازچـه ظــلــمــاني ظــلـمم برآر

«هــاشـمي»ازلـطــف تـونوميدنيست           ابـرنـعـيمـت سـرگيتي گريـســت

 

فارس ـ شهرستان قیروکارزین ـ شهر قیر ـ خیابان 3 شهید کوچه پیام پلاک 87

دبیر بازنشسته سید محمود هاشمی قیری

تلفن : 4223150  0792

 

نوشته شده توسط محمود در 3/8/1387 و ساعت 08:55 | - نظر(0) -


کی می شود صبح ؟

چون سایه ای چسبیده بر ساق درختی               سر برده از سرما به زیر ودست وبرپا

آن پیر آخر خانه اش بار تنش بود                     تنهای تنها

بیماری وبیچارگی فرزند وزن را                        درکام برده

                     سقف وستون خانه راسیلاب برده

افتاده حالا                                               دررنج وسختی

می آورد گه گاه بالا                                    از زیر ، سررا

شاید ببیند                                              روی سپیده

باران گهی از ابر می بارد                          گهی از هر دو دیده

                       سرما سرش دربرگرفته ، درد ، پارا

پشتش زشلاق زمانه                               درهم خمیده

کی می شود صبح؟                                کوگرمی خورشید مشرق ؟

                 شب رفته رفته طاقتش از دست می داد

درانتظار است                                   مردم همه خوش خفته اودررنج وبیداد

                   آخر درآورد آفتاب ازتن لباسش

شد پیر خوشحال                              می خواست برخیزد که ناگه مردی آورد

                  از پشت با مشت ولگد صبحانه اش را

اینجاست دکان من ای ولگرد الدنگ              دیگر نبینم این حدودت ، مایه ننگ

                  گم شو ، برو ، دیگر مبادا سبز گردی

              افتان وخیزان رفت آن پیر              نزدیک میدان

پاهای لرزانش تلو می داد ومی برد               جاداد خودرا داخل یک قهوه خانه

                           دیروز تا حالا گرسنه است

مردم به شلاق نگاهش می تکاندند            باترس وبا لرز

با ریزه های نان واز ته مانده آش               داد شکم را بر طرف کرد

بیرون شدو مبهوت می رفت                      تا عصر می رفت وبه هرجا

چشمان خود را می دوانید                       چیزی نمی یافت

گم کرده بود او خانه وفرزند وزن را                یک روز بگذشت

محمود بهر مردم دنیا وفا نیست                 کس اهل بذل وبخشش ومهروصفا نیست

                                   کوراه برگشت؟

نوشته شده توسط محمود در 10/5/1387 و ساعت 05:52 | - نظر(0) -


All Rights Reserved. © http://mahmoodhashemi.javanblog.com